Chcesz dowiedzieć się więcej na temat Unii Europejskiej i zaangażować się w dyskusję dotyczącą jej przyszłości?

Dziś Komisja Europejska przyjęła propozycję mającą na celu ułatwienie działalności transgranicznej organizacji non-profit w UE. Propozycja ta poprawi funkcjonowanie rynku wewnętrznego, eliminując przeszkody prawne i administracyjne dla organizacji non-profit, które działają lub chcą działać w więcej niż jednym państwie członkowskim. Ma to na celu promowanie roli organizacji non-profit w tworzeniu wartości gospodarczych i społecznych w UE oraz zapewnienie równych warunków działania.
Obecnie, gdy organizacje non-profit prowadzą działalność w innym państwie członkowskim niż to, w którym są zarejestrowane, często muszą rejestrować się po raz drugi lub nawet tworzyć nową jednostkę prawną w tym państwie. Około 310 000 organizacji non-profit, które obecnie napotykają takie przeszkody, może zaoszczędzić na kosztach administracyjnych do 770 milionów euro rocznie dzięki nowym przepisom, co w ciągu 15 lat może wynieść nawet 8,5 miliarda euro. Dodatkowo, około 185 000 organizacji non-profit może rozpocząć działalność transgraniczną po usunięciu tych przeszkód, generując do 4,2 miliarda euro wartości dodanej w ciągu 15 lat.
Propozycja Komisji wprowadza nową formę prawną – Europejską Organizację Non-Profit Transgraniczną (ECBA) – do krajowych systemów prawnych państw członkowskich, zaprojektowaną specjalnie z myślą o celach transgranicznych. Zredukowana zostanie w ten sposób obciążenia prawne i administracyjne związane z uznawaniem i tworzeniem organizacji non-profit działających w innym państwie członkowskim. Po zarejestrowaniu ECBA w jednym państwie członkowskim, będzie ona automatycznie uznawana i będzie mogła prowadzić działalność we wszystkich państwach członkowskich, w tym działalność gospodarczą, umożliwiając organizacjom non-profit pełne wykorzystanie ich potencjału społecznego i gospodarczego w UE. ECBA będą funkcjonować obok innych krajowych form prawnych. W zakresie nieobjętym proponowaną Dyrektywą, takim jak opodatkowanie, państwa członkowskie będą traktować ECBA w taki sam sposób jak porównywalne krajowe organizacje non-profit, respektując tradycje krajowe w tej dziedzinie i nie wpływając na istniejące organizacje.
Nowe przepisy:
Wraz z propozycją Komisja przyjęła również Rozporządzenie o charakterze technicznym, które zmienia regulacje dotyczące Systemu Informacji o Rynku Wewnętrznym (IMI) i Jednolitego Portalu Cyfrowego (SDG), aby umożliwić współpracę i wymianę informacji między właściwymi organami za pośrednictwem systemu IMI oraz prowadzenie operacji cyfrowych za pośrednictwem SDG, co umożliwi dostęp online do informacji o ECBA.
Kolejne kroki
Propozycja zostanie przedstawiona Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do zatwierdzenia. Po przyjęciu, państwa członkowskie będą miały dwa lata na wdrożenie Dyrektywy do prawa krajowego.
Tło
Organizacje non-profit tworzą wartość gospodarczą i społeczną w całej Unii i prowadzą działalność w kluczowych sektorach takich jak zdrowie, opieka społeczna, kultura, usługi zatrudnienia, sport, badania i rozwój oraz edukacja. W UE istnieje 3,8 miliona organizacji non-profit, które przyczyniają się do 2,9% PKB UE.
Zwracając uwagę na potrzebę stworzenia sprzyjającego środowiska dla sektora non-profit, propozycja wynika z rezolucji Parlamentu Europejskiego z rekomendacjami dla Komisji dotyczącymi statutu dla europejskich organizacji non-profit i organizacji transgranicznych, przyjętej 17 lutego 2022 roku.
Propozycja wpisuje się w szersze cele polityczne Zielonego Ładu Europejskiego i Cyfrowej Dekady 2030 oraz priorytet dla gospodarki, która działa na rzecz ludzi. Przyczynia się również do celów Planu Działań na rzecz Gospodarki Społecznej i jest związana z niektórymi jego działaniami, takimi jak propozycja zaleceń Rady dotyczących rozwijania warunków ramowych dla gospodarki społecznej w państwach członkowskich oraz dwa dokumenty robocze Komisji dotyczące „odpowiednich ram podatkowych dla podmiotów gospodarki społecznej” i „niedyskryminacyjnego opodatkowania organizacji charytatywnych i ich darczyńców: zasady wyciągnięte z orzecznictwa UE”.