Komisja podjęła decyzję o skierowaniu sprawy przeciwko Polsce i Szwecji do Trybunału Sprawiedliwości

Komisja Europejska podjęła dziś decyzję o skierowaniu sprawy przeciwko Polsce i Szwecji do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z nieprzestrzeganiem decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW). W lutym 2021 r. Komisja skierowała do Szwecji pierwsze wezwanie do usunięcia uchybienia. Po przeanalizowaniu odpowiedzi Komisja stwierdziła, że Szwecja nie dokonała prawidłowej transpozycji przepisów dotyczących możliwości wystąpienia przez wydający nakaz organ sądowy o przesłuchanie lub czasowe przekazanie danej osoby w oczekiwaniu na decyzję o przekazaniu oraz przepisów dotyczących wymogów związanych z przesłuchiwaniem przed podjęciem decyzji. W związku z tym w lutym 2024 r. Komisja podjęła decyzję o skierowaniu do Szwecji dodatkowego wezwania do usunięcia uchybienia. Komisja nadal uważała jednak, że transpozycja dokonana przez Szwecję nie była prawidłowa, w związku z czym w październiku 2024 r. przesłała uzasadnioną opinię. Pierwsze wezwanie do usunięcia uchybienia Komisja skierowała do Polski w grudniu 2020 r. Po dokonaniu oceny odpowiedzi Komisja uznała, że niektóre z zarzutów są nadal aktualne, w związku z czym w lipcu 2023 r. skierowała do Polski dodatkowe wezwanie do usunięcia uchybienia. Komisja nadal jednak uważała, że Polska nie dokonała prawidłowej transpozycji przepisów dotyczących obligatoryjnych i fakultatywnych podstaw do odmowy, gwarancji ze strony wydającego nakaz państwa członkowskiego udzielanych w szczególnych przypadkach, sytuacji przed podjęciem decyzji oraz przepisów dotyczących tranzytu. W związku z tym w kwietniu 2024 r. Komisja skierowała do Polski uzasadnioną opinię. Komisja uważa, że wysiłki władz krajowych Polski i Szwecji były jak dotąd niewystarczające i w związku z tym kieruje przeciwko tym dwóm krajom sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Kontekst Europejski nakaz aresztowania (ENA) to transgraniczne uproszczone postępowanie sądowe w celu przekazania osoby, której dotyczy wniosek, w związku z postępowaniem sądowym, wykonaniem kary pozbawienia wolności bądź zastosowaniem środka zabezpieczającego polegającego na pozbawieniu wolności. Mający zastosowanie od 1 stycznia 2004 r. europejski nakaz aresztowania zastąpił długotrwałe procedury ekstradycyjne, które obowiązywały między państwami członkowskimi.